Po wykonaniu wstępnego szkicu (opis w pierwszej części artykułu) przenieś kompozycję na duży format – użyj delikatnego konstrukcyjnego szkicu – tak aby zlokalizować (osadzić) obiekty w kompozycji na arkuszu. Od razu narysuj wszystkie elementy twojej kompozycji, łącznie z „uczciwym” szkicem tkaniny na której ustawiłeś swoją martwą naturę.  Pamiętaj aby w dalszych etapach nie rysować pracy „po trochu” nakładaj wszystkie warstwy rysunkowe na całość kompozycji (warto przeczytać wcześniejszy artykuł o warstwach rysunkowych).

Martwa natura faza 1

ETAP 1 – Po naniesieniu pierwszego delikatnego szkicu (rys 1) wydobądź kreską elementy bliskie bądź te, na które chcesz zwrócić szczególną uwagę rysując je mocniejszą kreską. Pamiętaj aby w tym etapie pozostawić pełna konstrukcję perspektywy wraz z krawędziami niewidocznymi. Czym bardziej mięsisty narysujesz szkic konstrukcyjny, tym łatwiej będzie ci zacieniować pracę w późniejszych etapach – nie żałuj więc kreski 😉 Staraj się podzielić krawędzie bądź krzywe na bliskie i dalekie – odpowiednio dobierając moc „uderzenia”. W tym etapie zwróć uwagę na proporcje elementów martwej natury w stosunku do siebie. Możesz je mierzyć i porównywać. Pamiętaj, że gdy zaczniesz cieniować możesz już nie mieć wtedy drogi odwrotu od poprzednich decyzji.
ETAP -2 Zaczynając etap cieniowania i nakładania faktur zastanów się – na który element lub część pracy będziesz chciał zwrócić szczególną uwagę a którą pozostawić bardziej w szkicu (odpuścić). Nasze oko jest tak skonstruowane przez naturę, że koncentruje swoją uwagę na konkretnym kawałku przestrzeni, reszta jest bardzie niewyraźna – postaraj się wprowadzić ten efekt w swoją pracę.

Martwa natura faza 2

Cieniowanie i nakładanie faktur rozpocznij od środkowej części kompozycji. Nie rysuj „do narożnika” kartki. Najczęściej świetnym tematem, który może być wykonany jako pierwszy jest tkanina, która często stanowi tło dla reszty elementów.  Elementy rysunku powinny się nawzajem podkreślać – wspierać – być kontrastowe. W naszym przykładzie jasna część jabłka oparta została na ciemnej tkaninie, jasny dzbanek podkreślony ciemniejszym tłem. Ciemna łyżka jest tak zacieniowana by nie „zlała” się z garnkiem. Powyżej opisałem pewne przykłady – ty będziesz rysował zapewne inne ale przyjrzyj się temu jak działają kontrasty w przykładowej pracy. Martwą naturę, w szczególności na etapie cieniowania rysujemy na tzw. „przymkniętym oku” – bacznie obserwując model. Podstawowym błędem będzie rysowanie „na pamięć” – po to ustawiłeś cały układ obiektów by go obserwować i uchwycić ciekawe zjawiska oraz delikatne niuanse pojawiające się w ramach poszczególnych materiałów.  Dobrze jest przyjąć „akademicki” charakter pracy, tak by sprawiała wrażenie niedokończonej, z wyraźnie czytelnym węzłem rysunkowym.

Możesz pozostawić część pracy w szkicu konstrukcyjnym  – nie musisz wszystkiego zacieniować „od deski do deski”.

Martwa natura faza 3

Za tydzień trzecia część tutorialu – jeżeli podejdziesz do tematu i zrobisz wyżej opisane czynności możesz wysłać zdjęcie swojej pracy na adres mailowy naszej pracowni – zawsze służymy radą. W tym celu wejdź na stronę www.rysunekl-architektura.pl – tam znajdziesz adres mail.