W dzisiejszym artykule przybliżę postać rofesora Wiktora Zina, znanego przede wszystkim z programu telewizyjnego „Piórkiem i węglem“, wielkiego felietonisty, architekta i piewcy kultury polskiej. Ukończył studia na Akademi Górniczo-Hutniczej w Krakowie, w 1952 roku otrzymał tytuł doktora, w 1967 roku profesora nadzwyczajnego a w 1979 roku profesora zwyczajnego. W okresie 1962-67 był dziekanem krakowskiego Wydziału Architektury prowadząc tak unikatowe wykłady jak i kurs rysunku. Od 1962 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historii Architektury i Konserwacji Zabytków.Wiktor Zin znany jest przede wszystkim jako gospodarz cyklu telewizyjnego Piórkiem i węglem. Był także autorem cyklów „Klub pod Smokiem”, „Szperacze”, „Spotkanie z zabytkami”, „Dźwięk i linia”, „Być tutaj”, „Nad Niemnem, Piną i Prypecią” „Spotkanie z prof. Zinem”, „Sztuka patrzenia”, „Nasze korzenie”, „Opowieści domu rodzinnego”. Prowadził również audycje radiowe, m.in. „Półgłosem i ciszą” w Radio Bis.W najbardziej znanej ze swoich audycji „Piórkiem i węglem“ Zin prowadzi żywe opowiadania rysunkowe dotyczące polskiej tradycji budowlanej, architektury i sztuki. Wiktor Zin posiadając bardzo wszechstronną wiedzę dotyczącą polskiej historii, literatury i sztuki potrafi tę wiedzę połączyć w całość. Profesor tworzy unikatową „miksturę“, którą w „czasie rzeczywistym“  ilustruje zarówno tytułowym węglem jak kredą czy suchą pastelą. Tematami jego rozważań jest najczęściej architektura, zarówno dworska jak i sakralna, oraz ta zwykła wiejska i zagrodowa. Ciekawostką jest, że Zin potrafił opowiadać także o kolorowych strojach dworskich i szlacheckich, sztućcach, broni białej i palnej oraz o zwyczajach w dawnej Polsce. Należy pamiętać o tym, że Zin był przede wszystkim wielkim rysownikiem architektury. Z pewnością każdy przyszły architekt czy artysta plastyk powinien zapoznać się z postacią Profesora Wiktora Zina. Podczas zajęć Kurs Rysunku Moduł Warszawa przybliżamy jego sylwetkę oglądając dostępne materiały wideo oraz rysując na tej podstawie planszę inspirowaną jego twórczością.