Sir Norman Foster urodził się 1 czerwca 1935 roku w Manchesterze. W swoim rodzinnym mieście skończył sttudia na Wydziale Architektury i Urbanistyki (School of Architecture and City Planning). Należy wspomnieć, że Sir Norman Foster nosi tytuł Lordowski – Lord of Thames Bank. W czasie swojej kariery architektonicznej ukończył także prestiżowy uniwersytet Yale School of Architecture.
Nasz bohater jest także głównym założycielem pracowni architektonicznej Foster and Partners.

W latach 80-tych XX wieku Foster stał się pionierem nowego stylu architektonicznego High-Tech.
W „oparach absurdu“ panującej wtedy postmodernistycznej mody na „stylistyczny bałagan“ postanowił tworzyć obiekty podporządkowane nowoczesnej technologii. Pomysł był na tyle dobry, że jego pierwsze budynki do dzisiaj są podziwiane i uznawane za arcydzieła tamtej epoki. Budynek biurowy Banku HSBC w Hong-Kongu jest zbudowany jak gigantyczny pylon mostu – przestrzenna rama, w której zawieszone są szklane kasety przeznaczone na pomieszczenia biurowe. Cały budynek został uniesiony w powietrze i osadzony na kilku słupach tak aby odsłonić posadzkę placu. W ramach zajęć Kurs Rysunku Moduł wielokrotnie rysowaliśmy ten budynek jako ikonę tego autora. W kontekście budowli inżynierskich należy wspomnieć wiadukt MILAU, najwyższy na świecie i biegnący nad doliną rzeki Tarn we Francji. Jak widać zamiłowanie do budowli inżynierskich ma swoje odbicie w architekturze Fostera. Bardzo ciekawym pomysłem autora jest system Planar stworzony dla firmy Pilkington. System zewnętrznych szklanych elewacji kurtynowych stał się ikoną nowoczesnej architektury. W ramach projektu opracowane zostały elementy nośne w formie „stalowych pajęczyn“, szklanych belek wiszących oraz stalowych chwytaków, przymocowanych śrubami do szklanych połaci.

Takie rozwiązanie pozwoliło budować gładkie szklane wieżowce i budynki biurowe jak 30 St. Mary Axe czy londyński ratusz. Innymi wielkopomnymi projektami tego autora są przebudowa Raichstagu, którego kopuła stała się znakiem rozpoznawczym Berlina oraz  przebudowa British Museum w Londynie. Oba projekty osadzone są w zabudowie, wielkoprzestrzennych historycznych gmachów. Oba budynki opierają się na propozycji nowego szklanego zadaszenia, które poprzez swą skalę i ruchliwość od nowa definiuje opracowywane obiekty. W Polsce Sir Norman Foster zrealizował projekt biurowca Metropolitan w Warszawie, który położony jest w okolicy Placu Piłsudskiego, Gmachu Akademmi Sztuk Pięknych ASP i ul. Mazowieckiej gdzie zlokalizowany jest nie jeden sklep plastyczny. Prawda, że ciekawe miejsce ?  Należy nadmienić, że jest to jeden z ulubionych budynków, gdzie kurs rysunku Moduł organizuje wiosenne plenery. Metropolitan w rzucie przypomina trójkąt z wydrążonym kołem – wewnętrznym dziedzińcem z elementami wodnymi i przestrzennym oświetleniem w kształcie oplatającej go „rury“. Zewnętrzna bryła elewacji wzniesiona jest ze szkła, które „poprzetykane“ jest płaskimi, kamiennymi „żyletkami“. Budynek nie jest wysoki, dobrze wpisuje się w skalę pierzei budynków otaczających plac Piłsudskiego oraz pobliski Teatr Wielki i Gmach Zachęty.